Archiwa blogu

22. spotkanie – maszyna a organizm

Charles Sanders Peirce

Kolejne spotkanie grupy odbyło się 18 grudnia w murach Akademii Ignatianum. W jego trakcie, Adam Kłóś wygłosił referat poświęcony biosemiotycznym perspektywom sztucznej inteligencji.

Referent przybliżył zebranym semiotyczną teorię Charlesa Sandersa Peirce’a. Na początku przedstawił konstrukcję aparatu semiotycznego. Wskazał na rodzaje znaków, budowę pojęciowej triady, oraz proces semiozy, podczas którego zachodzi przekształcenie symboli. Następnie Adam Kłóś zastanawiał się, jakie właściwości charakteryzują umysł rozpatrywany  w świetle koncepcji Peirce’a i co odróżnia go od maszyny.Starał się dowieść, że istnieje możliwość odtworzenia ludzkiej struktury kognitywnej w sztucznym systemie przy pomocy konceptualnych grafów prezentowanych przez Johna F. Sowę (będących rozwinieciem egzystencjalnych grafów Peirce’a). Taki zapis logiczny pozwala na zapisanie nawet bardzo trudnych twierdzeń. Istnieje zatem szansa na stworzenie sztucznej sieci semantycznej, uwzględniającej ugruntowane symbole i nadającej kontekst przetwarzanej przez maszynę informacji.

Przedstawiony referat wywołał ciekawą dyskusję na temat powstawania znaczenia w sztucznych systemach.

W spotkaniu uczestniczyli:

  1. P. Polak
  2. A. Kłóś
  3. P. Gumułka
  4. A. Sarosiek
Reklamy

20. spotkanie – Umwelt maszyn, czyli fenomenalny świat sztucznej inteligencji w świetle teorii Jakoba von Uexkülla

umwelt and umwelt23 października, po wakacyjnej przerwie, odbyło się kolejne spotkanie grupy. Poświęcone zostało zbadaniu możliwości istnienia zmysłowego świata maszyn. Referat poświęcony relacjom biosemiotyki i sztucznej inteligencji wygłosiła Anna Sarosiek.

Prace współczesnych badaczy SI, inspirowane teorią znaczenia Jacoba von Uexkülla, odnoszą się do problemu sztucznej inteligencji z nowej perspektywy. Systemy inteligentne przedstawiane są jako autonomiczne i samorozwijające się. Podejście takie pozostaje zgodne z założeniami Uexkülla, który przedstawił koncepcję gatunkowo odmiennych Umweltów, czyli środowisk, które istnieją w interakcji z konkretnym gatunkiem, tworząc istotny znaczeniowo świat. Stworzona przez człowieka sztuczna inteligencja może posiadać własny, niedostępny człowiekowi, ani innym gatunkom Umwelt.

Zrozumienie oraz właściwa interpretacja biologicznych aktów przetwarzania znaków, ma na celu przesunięcie paradygmatu, traktującego życie jako sumę fizycznych i chemicznych procesów, w stronę uznania procesów powstawania, przekazywania i interpretacji znaczenia, jako immamentnej i wewnętrznej cechy życia. Działająca maszyna może wziąć udział w interpretacji znaku. Przetwarzanie symboli powoduje powstawanie znaczeniowo wartościowanego świata.

Głównym celem w pracach nad konstruowaniem ucieleśnionej sztucznej inteligencji, jest konstruowanie systemu komunikującego się z własnym środowiskiem. Sztuczna inteligencja musi być wyposażona w czujniki i silniki, które mają możliwość odbierania bodźców ze świata i działania w nim. Pozwala to na zwiększenie semantyczności systemu znaków przetwarzanych przez maszynę.

R3IsoBiosemiotyczny związek świata a zwierzęcia wpływa na rozwój badań nad SI. Sztuczne systemy stają się autonomiczne i rozwijają się samodzielnie. Można zaobserwować emergentne własności będące wynikiem nauki i przystosowania się. Wraz ze wzrostem interakcji z dynamicznym otoczeniem zwiększa się też funkcjonalność.

Umwelt to suma informacji krążących w doświadczanym środowisku i przetwarzanych przez system.  Czy można zatem mówić o fenomenalnym świecie, którego doświadczają maszyny?

W spotkaniu udział wzięli:

Robert Janusz

Paweł Polak

Robert Piechowicz

Sławomir Wilk

Adam Kłóś

Anna Sarosiek