Archiwa blogu

7. spotkanie

W dniu 28 lutego, w gościnnych murach Ignatianum odbyło się 7. z kolei spotkanie grupy badającej wątki filozoficzne w

Fontenelle.Lebens-beschreibung.1720.leibniz calculatorinformatyce. Było ono podzielone na 2 części; w pierwszej, Maria Wilkowska zaznajomiła obecnych z projektem CyberEmotions. Po krótkim nakreśleniu tematu rozpoczęła się dyskusja nt. filozoficznych implikacji takiego przedsięwzięcia, ze szczególną uwagą zwróconą na zagadnienie qualiów. Część druga została poświęcona  głównej prezentacji, którą przygotował Sławomir Wilk. Jej przedmiotem były Leibnizowskie podstawy komputerów.

Podczas wystąpienia prelegent wskazał elementy informatycznych podwalin, które można odnaleźć w ideach Leibniza. Zaskakujące, ale okazuje się, że już w poglądach tak wczesnych myślicieli i filozofów jak Gotfried Wilhelm Leibniz daje się zauważyć pewne zaczątki myślenia charakterystycznego dla współczesnego poglądu komputacjonistycznego i informatycznego, takie jak np. obliczalność czy kod binarny. W swoich próbach, filozof ten, podjął się stworzenia tzw. lingua characteristica czyli obiektywnego języka, dzięki któremu dowodzenie prawdziwości lub fałszu dowolnego zdania w ramach systemu byłoby możliwe. Udane stworzenie takiego języka miało być równoznaczne z tym, że świat, umysł czy istoty ludzkie są w pewnym sensie obliczalne. Taki język miałby mieć binarną postać. Związany z nim program Calculemus nosi cechy charakterystyczne dla rachunku symbolicznego. Leibniz był również jednym z pierwszych konstruktorów maszyn liczących, które operowały na liczbach binarnych. Z tego względu można je uznać za prymitywne komputery. Z początku, Leibniz przejawiał poglądy podobne do A. Turinga, a dokładniej te, tyczące się przekonania o obliczalności świata, a ogólnie pojmowana „maszyna licząca” była rozpatrywana w kontekście ludzkiego ciała. Rozumiany w ten sposób tzw. „Leibniz I” byłby również zwolennikiem dzisiejszej silnej AI. Z biegiem lat, jednakże, wizje te uległy zmianie. Odtąd „maszyna” widziana była już tylko jako automat, przekonanie o silnej AI uległo znacznemu osłabieniu, a jego miejsce zajęła słynna metafora mózgu jako młyna. Poglądy tzw. „Leibniza II” są zbieżne z tymi, jakie przejawiał J. von Neumann.

Po zakończeniu referatu odbyła się dyskusja, której tematem przewodnim było pytanie o metafizykę Leibniza a prawo do ekstrapolowania jej na grunt informatyczny.

Na spotkaniu obecni byli:

P. Polak

R. Janusz

S. Wilk

P. Domider

A. Sarosiek

M. Wilkowska

Kolejne zebranie przewidziane jest na koniec bieżącego miesiąca.

Reklamy