Archiwa blogu

48. spotkanie – Koncepcja prawdy w systemach autonomicznych

Kolejne spotkanie grupy odbyło się 10 stycznia 2018. Referat pt. Koncepcja prawdy w systemach autonomicznych wygłosił Andrzej Bielecki. Prelegent przedstawił wyniki swoich badań prowadzonych z Krystianem Jobczykiem nad prawdziwością sądów ocenianych w ramach adekwatności modelu w ujęciu cybernetycznym.

robot-3009602_1920

Referat połączył ciekawe obszary rozważań. Po pierwsze przypomniał i podsumował problem prawdy w klasycznym aletejologicznym ujęciu, które zastosowane w teorii systemów ukazuje nowe podejście do relacji sądu i rzeczywistości. Po drugie pokazał, jak podejście cybernetyczne może zanalizować i uściślić problem prawdziwości sądów.

Autorzy mówią o swoim projekcie: Systemy w których prawda jako taka jest analizowana, można podzielić na „zamknięte”, takie jak np. matematyka (istniejące „same dla siebie”) oraz otwarte, czyli takie, które działają w pewnym środowisku, które stanowi ich świat.  W systemach otwartych prawda związana jest z poznawaniem świata. Cybernetyka dostarcza narzędzi, które rzucają istotne i nowe światło na procedury poznawania przez systemy autonomiczne (w sensie cybernetycznym), tworzenia modeli świata oraz weryfikację tych modeli przez systemy autonomiczne.

W trakcie wykładu autorzy wykazywali, że prawda w systemie cybernetycznym jest dowiedziona przez adekwatność modelu działającego w kontekście zadania. W ich ujęciu to ten właśnie model – tworzony w bazie wiedzy; korelatorze – staje się nośnikiem prawdy. Kryterium prawdy w systemie cybernetycznym jest jasno wyrażone poprzez różnicę między stanem przewidzianym a stanem osiągniętym przez system. Prawdziwość  sądu może zostać zweryfikowana dzięki wykonaniu algorytmu i porównaniu stanów systemu. Autonomiczny system cybernetyczny staje się podmiotem poznawczym, który rozstrzyga problem prawdy dzięki analizie wewnętrznych stanów poznawczych.

Po referacie dyskutowano nad tym, czy cybernetyczne podejście daje wystarczające uzasadnienie dla powstawania sądów. Uczestnicy spotkania zastanawiali się też nad możliwościami autonomicznych systemów do przekształcania baz wiedzy, dochodzenia do prawdy oraz procesami, które takim działaniom towarzyszą.

 

Reklamy

24 spotkanie – protezy systemu poznawczego

http://www.reddit.com/r/IAmA/comments/2d8s4a/iama_roboticsai_professor_ama/Kolejne spotkanie grupy badawczej odbyło się 19 lutego. Jak zwykle gościły nas przyjazne mury Akademii Ignatianum.

W spotkaniu uczestniczyli:

  1. K. Czarnecki
  2. P. Gumułka
  3. R. Janusz
  4. R. Krzanowski
  5. P. Polak
  6. A. Sarosiek
  7. W. Zasada

Tym razem spotkanie miało zupełnie inny przebieg niż zazwyczaj. Na skutek wydarzeń losowych grupa zajęła się tematem, który nie miał pojawić się na tym zebraniu. Zastępczy i krótki referat wygłosiła Anna Sarosiek. Poruszał temat nowych narzędzi, których zadaniem jest rozszerzanie układu poznawczego.

Przełom XX i XXI wieku przyniósł niebywały rozwój technologiczny. Nowe narzędzia stały się dostępne dla każdego człowieka. Komputery, telefony, dostęp do ogólnoświatowej sieci komputerowej, sprawił, że zaczęły się zmieniać sposoby funkcjonowania w rzeczywistości. Pociągnęło to za sobą inne zmiany. Mianowicie, kognitywne umiejętności człowieka uzyskały niespotykaną dotychczas możliwość rozwijania się. Dostęp do narzędzi precyzyjnie badających świat zewnętrzny oraz zewnętrznych repozytoriów wiedzy, nieodwołalnie zmienił sposób działania człowieka we własnym środowisku.

Po referacie wywiązała się bardzo ciekawa dyskusja. Przede wszystkim, została poświęcona rozważaniom nad przyszłością człowieka uzależnionego od zewnętrznych instrumentów. Temat ten niewątpliwie był już niejednokrotnie podejmowany, jednak dyskusja grupy skupiła się nie tylko na często poruszanym problemie, takim jak niebezpieczeństwo ludzkości determinowanej przez technologię. Rozważano przede wszystkim etyczne aspekty użycia narzędzi. Część dyskusji poświęcono narzędziom jako protezom systemu kognitywnego, czyli elementom dodatkowym, które usprawniają działanie ludzkiego umysłu. Pojawił się również temat rozszerzonego umysłu, który zakłada, że człowiek jest predysponowany do łączenia się z zewnętrznymi narzędziami w aktach poznania. Obecni na spotkaniu starali się również dociec, w jaki sposób tworzą się połączenia między niematerialnym umysłem a fizycznym światem.

Ciekawym ujęciem tego problemu jest poniższy post, poświęcony sztucznej, odczuwającej dłoni.